Zarys historyczny Ratownictwa w Polsce

1604r. - z fundacji Hieronima Gadowskiego powstaje w Sandomierzu nad Wisłą klasztor i szpital niosących pomoc ofiarom Wisły.

1775r. - druk pierwszej książki z zakresu ratownictwa "O ratownaniu tonących" ks. A. Czertoryski.

- we Wrocławiu ogłoszono Edykt Prędkiego Ratowania przez króla pruskiego Frederyka II

1820r. - wydano we Lwowie "Naukę o sztuce pływania" K. Heinitza zawierający opis sposobów holowania ratowanych oraz zastaw przyborów przydatnych w ratownictwie.

1869r. - w Wadowicach wydano książkę doktora J. Gawlika "Ratowanie osób nagłą utratą życia zagrożonych".

1898r. - w Kaliszu powstaje pierwsze na ziemiach polskich - Cesarskie Towarzystwo Ratowania Tonących.

1900r. - w Warszawie pierwsze zawody ratowników.

1901r. - w Warszawie działa Petersburskie Towarzystwo Ratowania Tonących.

1922r. - powstaje Polski Związek Pływacki.

20 kwietnia 1925r. - na posiedzeniu PZP powołana zostaje komisja d.s. ratownictwa.

1927r. - komisja d.s. ratownictwa ogłasza 29 czerwca dniem ratownictwa, odbywa się pierwszy kurs szkoleniowy.

1952r. - ratowanie tonących wchodzi do programu nauczania AWF.

11 kwietnia 1962r. - na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki nr 74 - zostaje powołany do życia WOPR działający na podstawie tymczasowego regulaminu.

1965r. - w listopadzie w Poznaniu odbywa się I Ogólnopolski Sejmik WOPR

1967r. - 9październik - na mocy decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych WOPR uzyskuje osobowość prawną.

1969r. - 20 kwietnia w Warszawie odbywa się I Zjazd Krajowy WOPR.

1970r. - we wrześniu na konferencji w Lizbonie Polska zostaje przyjęta do FIS.

1971r. - 1 stycznia zaczyna się płacenie składek.

Na podstawie "Ratownictwo wodne- VADEMECUM"  P.Błasiak, M. Chadaj